شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

تو عهد كرده ای كه كشانی به خون مرا
من جهد كرده ام كه به عهدت وفا كنی
«فروغی بسطامی »

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گلغر

(گِ غَ) (ص شغل.) = گل گر: بنا، گل کار.

دیدگاهتان را بنویسید