شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - كشته شدن نوذر به دست افراسياب
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

اینش سزا نبود دل حق گزار من
کز غمگسار خود سخن ناسزا شنید
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گل و گردن

(گَ لُ گَ دَ) (اِمر.) (عا.) گردن و شانه.

دیدگاهتان را بنویسید