شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

مکن به نامه سیاهی ملامت من مست
که آگه است که تقدیر بر سرش چه نوشت
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گسلاندن

(گُ سَ دَ) (مص م.) گسیختن، پاره کردن.

دیدگاهتان را بنویسید