شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - پيغام سلم و تور به نزديك فريدون
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

چگونه طوف کنم در فضای عالم قدس
که در سراچه ترکیب تخته بند تنم
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گذشت

(گُ ذَ) (اِمص.) بخشش، چشم - پوشی.

دیدگاهتان را بنویسید