شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - آن پیک نامور که رسید از دیار دوست
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

شهباز دست پادشهم این چه حالت است
کز یاد برده‌اند هوای نشیمنم
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کی

(ق. ادات استفهام، ضمیر استفهامی) که ¿ چه کس ¿

دیدگاهتان را بنویسید