شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - بیا که قصر امل سخت سست‌بنیادست
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

به جان او که به شکرانه جان برافشانم
اگر به سوی من آری پیامی از بر دوست
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کوتاه آمدن

(مَ دَ) (مص ل.) صرف نظر کردن، گذشتن.

دیدگاهتان را بنویسید