شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - پادشاهى هوشنگ چهل سال بود
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

یا رب این کعبه مقصود تماشاگه کیست
که مغیلان طریقش گل و نسرین من است
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کهنه رباط

(~. رِ) (اِمر.) کنایه از: جهان.

دیدگاهتان را بنویسید