شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - فرستادن فريدون جندل را به يمن
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

بارد ازو لطافت و تابد ازو فروغ
چون گوی سینه بت سیمین بر است اشک
«رهی معیری»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کندمند

(کَ مَ) (ص مر.) ویران، بنای خراب شده.

دیدگاهتان را بنویسید