شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - دلخوشى دادن سام سيندخت را
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت بر زین، گهی زین به پشت
«فردوسی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کشن

(کَ شَ یا ش) (ص.) گشن، پُر، انبوه، فراوان.

دیدگاهتان را بنویسید