شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

ز ياقوت سرخست چرخ كبود نه از آب و گرد و نه از باد و دود

بچندين فروغ و بچندين چراغ بياراسته چون بنوروز باغ‏

روان اندرو گوهر دلفروز كزو روشنايى گرفتست روز

ز خاور بر آيد سوى باختر نباشد ازين يك روش راست‏تر

ايا آنكه تو آفتابى همى چه بودت كه بر من نتابى همى

شاهنامه فردوسی - اندرز كردن منوچهر پسرش را

اشعار شاهنامه, اشعار فردوسی, شاهنامه, شعر پارسی, شعر فارسی, شعر فردوسی, فردوسی, گفتار اندر آفرینش آفتاب

بدون نظر

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند
اشهی لنا و احلی من قبله العذارا
«حافظ»

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

دیوان حافظ – دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد

دیوان حافظ – دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

شاهنامه فردوسی – پژوهش كردن موبدان از زال

شاهنامه فردوسی – آغاز داستان سهراب‏

شاهنامه فردوسی – هفت خوان رستم

شاهنامه فردوسی – آفرینش ماه

شاهنامه فردوسی – زادن سهراب از مادرش تهمينه‏

شاهنامه فردوسی – ديدن فريدون دختران جمشيد را

شاهنامه فردوسی – نامه گژدهم به نزديك كاوس‏

شاهنامه فردوسی – گمراه كردن اهريمن كاوس را و به آسمان رفتن كاوس

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کشک بادنجان

(~ دِ) (اِمر.) خوراکی ایرانی که بادنجان کباب شده یا سرخ کرده را با پیاز و گاه گوشت چرخ کرده یا قیمه می‌پزند و در آن نعنا و کشک و گردو می‌ریزند.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.