شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

در دلم بود كه بی دوست نباشم هرگز
چه توان كرد كه سعی من و دل باطل بود
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کرکسان گردون

(~ گَ) (اِمر.) نک کرکسان فلک.

دیدگاهتان را بنویسید