شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  شاهنامه فردوسی - رفتن زال به رسولى نزد منوچهر
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست
به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کردیت

(کِ رِ دِ) [ فر. ] (اِ.) اعتماد، اعتبار.

دیدگاهتان را بنویسید