شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

اسقام

(اِ) [ ع. ] (مص م.) بیمار کردن.

دیدگاهتان را بنویسید