شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - درد ما را نیست درمان الغیاث
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

کسی را دل مگر از سنگ باشد
که بگذارد کسی دلتنگ باشد
«صابر همدانی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

استجهال

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)خود را به نادانی زدن.

دیدگاهتان را بنویسید