شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

گفتار اندر آفرینش آفتاب

       

ز ياقوت سرخست چرخ كبود            نه از آب و گرد و نه از باد و دود

         بچندين فروغ و بچندين چراغ            بياراسته چون بنوروز باغ‏

         روان اندرو گوهر دلفروز            كزو روشنايى گرفتست روز

         ز خاور بر آيد سوى باختر            نباشد ازين يك روش راست‏تر

         ايا آنكه تو آفتابى همى            چه بودت كه بر من نتابى همى

 

                       

  دیوان حافظ - رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

به اختیارت اگر صد هزار تیر جفاست
به قصد جان من خسته در کمان داری
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

ازیرا

( اَ ) [ په. ] حرف ربط مرکب، زیرا، از آن جهت.

دیدگاهتان را بنویسید