گفتار اندر آفرینش آفتاب
ز ياقوت سرخست چرخ كبود نه از آب و گرد و نه از باد و دود
بچندين فروغ و بچندين چراغ بياراسته چون بنوروز باغ
روان اندرو گوهر دلفروز كزو روشنايى گرفتست روز
ز خاور بر آيد سوى باختر نباشد ازين يك روش راستتر
ايا آنكه تو آفتابى همى چه بودت كه بر من نتابى همى
یا رب از دل مشرق نور هدایت کن مرا
از فروغ عشق، خورشید قیامت کن مرا
«صائب تبریزی»
(گُ یِ) (اِمص.) ظرفیت.
(گُ جِ) (اِ.) پرندهای است کوچک از راسته سبک بالان که خانواده خاصی را به نام خانواده گنجشکان به وجود میآورد، عصفور.
(~. دِ) (ص مر.) ترسو، بزدل.
(~.) (ص.) کنایه از شخص بینوا، کم درآمد یا بی نصیب از نعمتهای مادی.
(گَ جَ فَ یا فِ) (اِ.) = گنجفیه: نوعی بازی ایرانی که اکنون از رواج افتادهاست. در این بازی هشت دسته دوازده برگی که نود و شش ورق دارد به کار میرود. هر یک از این دستههای هشتگانه سابقاً نامی ...
(گَ جِ) (اِ.) اشکاف، قفسه، کمد کوچک.
(گَ وَ) [ په. ] (ص.) خزانه دار.
(گُ دَ) (مص ل.) جا شدن، جا گرفتن.
(گَ نِ) (اِ.) خزانه، جای نگه داری زر و سیم.
(گُ) (اِ.) خایه.
(گَ) (اِ.)
۱- بوی بد، عفونت.
۲- کثافت، آلودگی. ؛ ~ ِ چیزی بالا آمدن (درآمدن): (عا.) فساد آن آشکار شدن. ؛ ~چیزی را بالا آوردن: (عا.) کاری را بسیار بد انجام دادن، رسوا شدن.
(~.) (اِ.) (قالی بافی) کله، گره.
(گُ وَ) (ص فا.) پهلوان، شجاع.
(گَ) (ص فا.) هر چیزی که از آن بوی ناخوش آید.
(گَ) (اِمر.) آب گندیده و بدبوی.
(گَ نَ یا نِ) (اِمر.) جای سکونت و آسایش جانوران.
(گُ دُ لَ یا لِ)
۱- (ص.) گِرد، مانند گلوله.
۲- ریسمان گلوله شده.
(گَ دُ) (اِ.) گیاهی است یک ساله، علفی با ریشه افشان و ساقه میان تهی که از آرد آن برای پختن نان استفاده میشود.
(~.) (اِمر.) زمینی که در آن گندم کاشته باشند.
(~. نَ) (ص فا.) کنایه از: ریاکار، دورو.
