دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

دیوان حافظ – گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد

دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت

شاهنامه فردوسی – زادن منوچهر از مادرش‏

شاهنامه فردوسی – آغاز داستان سهراب‏

شاهنامه فردوسی – گرفتار شدن نوذر به دست افراسياب

شاهنامه فردوسی – پادشاهى طهمورث ديوبند سى سال بود

شاهنامه فردوسی – آگه شدن منوچهر از كار سام و زال زر

شاهنامه فردوسی – رفتن زال به نزد رودابه

شاهنامه فردوسی – رفتن كاوس به مازندران

شاهنامه فردوسی – گفتارى در بخت زال در نزد ستاره ‏شناسان

فرهنگ معین

آناتومی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ