دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – اگر آن ترک شیرازی به‌‌ دست‌ آرد دل ما را

دیوان حافظ – عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

دیوان حافظ – دل از من برد و روی از من نهان کرد

شاهنامه فردوسی – خوان هفتم كشتن رستم ديو سپيد را

شاهنامه فردوسی – بنياد نهادن اين نامه

شاهنامه فردوسی – خوان پنجم گرفتار شدن اولاد به دست رستم

شاهنامه فردوسی – آمدن افراسياب به نزديك پدر خود

شاهنامه فردوسی – پادشاهى فريدون پانصد سال بود

شاهنامه فردوسی – پادشاهی كيومرث

شاهنامه فردوسی – اندر زادن فريدون

شاهنامه فردوسی – كشته يافتن ويسه پسر خود را

فرهنگ معین

آلوئک

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ