دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

شاهنامه فردوسی – آوردن رستم كی‏قباد را از كوه البرز

شاهنامه فردوسی – بخش كردن فريدون جهان را بر پسران

شاهنامه فردوسی – فراهم آوردن شاهنامه

شاهنامه فردوسی – آمدن رستم به نخجيرگاه‏

شاهنامه فردوسی – شكيبايى ايرج و برترى عقلش

شاهنامه فردوسی – اندر زادن فريدون

شاهنامه فردوسی – پادشاهى جمشيد هفت سد سال بود

شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

فرهنگ معین

آلام

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ