دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

دیوان حافظ – دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

شاهنامه فردوسی – ديدن فريدون دختران جمشيد را

شاهنامه فردوسی – پادشاهى فريدون پانصد سال بود

شاهنامه فردوسی – خواليگرى كردن ابليس

شاهنامه فردوسی – پيغام كاوس به زال و رستم

شاهنامه فردوسی – آوردن رستم كی‏قباد را از كوه البرز

شاهنامه فردوسی – رفتن زال به نزد رودابه

مقدمه شاهنامه فردوسی

شاهنامه فردوسی – گمراه كردن اهريمن كاوس را و به آسمان رفتن كاوس

فرهنگ معین

آقسنقر

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ