دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – دل من در هوای روی فرخ

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دیوان حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

شاهنامه فردوسی – خوان چهارم كشتن زنى جادو را

شاهنامه فردوسی – گريختن سلم و كشته شدن او به دست منوچهر

شاهنامه فردوسی – رفتن پادشاه مازندران به جنگ كیكاوس

شاهنامه فردوسی – داستان ضحاك با پدرش

شاهنامه فردوسی – خوان دوم يافتن رستم چشمه آب

شاهنامه فردوسی – پاسخ دادن فريدون پسران را

شاهنامه فردوسی – بند كردن فريدون ضحاك را

شاهنامه فردوسی – آفرینش ماه

فرهنگ معین

آزاد

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ