دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

دیوان حافظ – بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

شاهنامه فردوسی – گرفتن قارن دژ الانان را

شاهنامه فردوسی – رفتن كنيزكان رودابه به ديدن زال زر

شاهنامه فردوسی – گريختن افراسياب از رزمگاه‏‏‏

شاهنامه فردوسی – پادشاهى منوچهر صد و بيست سال بود

شاهنامه فردوسی – كشتن رستم ژنده‏ رزم را

شاهنامه فردوسی – پاسخ شاه مازندران به كاوس

شاهنامه فردوسی – آمدن افراسياب به نزديك پدر خود

شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

فرهنگ معین

یونسکو

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ