دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت

دیوان حافظ – تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

دیوان حافظ – صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد

شاهنامه فردوسی – كشته شدن سيامك بر دست ديو

شاهنامه فردوسی – آراستن كاوس گيتى را‏

شاهنامه فردوسی – آمدن كى ‏قباد به استخر پارس

شاهنامه فردوسی – بخش كردن فريدون جهان را بر پسران

شاهنامه فردوسی – آگاه شدن منوچهر از كار زال و رودابه‏

شاهنامه فردوسی – ستایش خرد

شاهنامه فردوسی – كشته يافتن ويسه پسر خود را

شاهنامه فردوسی – خوان چهارم كشتن زنى جادو را

فرهنگ معین

یادداشت

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ