دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد







  دیوان حافظ - لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که دوست خود روش بنده پروری داند
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

آب

رز (بِ رَ)(اِمر.)
۱- شراب، می‌.
۲- آب زهر.

دیدگاهتان را بنویسید