دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد

دیوان حافظ – هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – جز آستان توام در جهان پناهی نیست

دیوان حافظ – به ملازمان سلطان، که رساند این دعا را

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – رواق منظر چشم من آشیانه توست

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست

شاهنامه فردوسی – گفتار اندر زادن دختر ايرج‏‏

شاهنامه فردوسی – دلخوشى دادن سام سيندخت را

شاهنامه فردوسی – اندر زادن فريدون

شاهنامه فردوسی – كى‏ قباد

شاهنامه فردوسی – آمدن زال به نزد مهراب كابلى

شاهنامه فردوسی – نامگذارى رستم

شاهنامه فردوسی – فرستادن فريدون جندل را به يمن

شاهنامه فردوسی – لشكر كشيدن زال سوى افراسياب

فرهنگ معین

گوشتخوار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ