دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

دیوان حافظ – میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت

دیوان حافظ – روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

دیوان حافظ – دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

دیوان حافظ – کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

دیوان حافظ – چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

دیوان حافظ – آن پیک نامور که رسید از دیار دوست

دیوان حافظ – خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

شاهنامه فردوسی – زادن منوچهر از مادرش‏

شاهنامه فردوسی – تاختن سهراب بر سپاه كاوس

شاهنامه فردوسی – رفتن كاوس به مازندران

شاهنامه فردوسی – گريختن افراسياب از رزمگاه‏‏‏

شاهنامه فردوسی – پرسيدن فريدون نژاد خود را از مادر

شاهنامه فردوسی – راى زدن سام با موبدان بر كار زال

شاهنامه فردوسی – زادن سهراب از مادرش تهمينه‏

شاهنامه فردوسی – باز آمدن كاوس به ايران زمين و گسى كردن رستم را

فرهنگ معین

گوتیگ

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ