دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – چه مستی است ندانم که رو به ما آورد

دیوان حافظ – آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست

دیوان حافظ – دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

دیوان حافظ – زان یار دل‌نوازم شکری است با شکایت

دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

دیوان حافظ – به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

شاهنامه فردوسی – راى زدن رستم با كى‏ قباد

شاهنامه فردوسی – پرسيدن سهراب نام سرداران ايران را از هجير

شاهنامه فردوسی – آمدن افراسياب به نزديك پدر خود

شاهنامه فردوسی – فرستادن فريدون منوچهر را به جنگ تور و سلم

شاهنامه فردوسی – داستان ضحاك با كاوه آهنگر

شاهنامه فردوسی – آگاه شدن پشنگ از مرگ منوچهر

شاهنامه فردوسی – پادشاهى فريدون پانصد سال بود

شاهنامه فردوسی – گرفتار شدن نوذر به دست افراسياب

فرهنگ معین

گو

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ