دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد







  شاهنامه فردوسی - درمان كردن ضحاك
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

در راه عشق وسوسه اهرمن بسیست
پیش آی و گوش دل به پیام سروش کن
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گندم گون

(~.) (ص مر.) سبزه، کسی که رنگ پوستش سبزه باشد.

دیدگاهتان را بنویسید