دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد







  دیوان حافظ - زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

غمگین مکن اگر نکنی شاد خاطری
گر مرهم دل نشوی نیشتر مباش
«صائب تبریزی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

گزاف گویی

(~.) (حامص.) اغراق گویی، مبالغه کردن.

دیدگاهتان را بنویسید