دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – حال دل با تو گفتنم، هوس است

دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

دیوان حافظ – به آب روشن می عارفی طهارت کرد

دیوان حافظ – رونق عهد شباب است دگر بستان را

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – لعل سیراب به‌خون‌تشنه‌ لب یار من است

شاهنامه فردوسی – آگاه شدن سلم و تور از منوچهر

شاهنامه فردوسی – پادشاهى فريدون پانصد سال بود

شاهنامه فردوسی – پادشاهى جمشيد هفت سد سال بود

شاهنامه فردوسی – آفرینش آفتاب

شاهنامه فردوسی – داستان ابو منصور بن محمد

شاهنامه فردوسی – خوان پنجم گرفتار شدن اولاد به دست رستم

شاهنامه فردوسی – گفتار اندر زادن زال

شاهنامه فردوسی – پرسيدن سهراب نام سرداران ايران را از هجير

فرهنگ معین

گچ

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ