دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد







  شاهنامه فردوسی - پادشاهى جمشيد هفت سد سال بود
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

هر پاره از دل من و از غصه قصه‌ای
هر سطری از خصال تو و از رحمت آیتی
«حافظ»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

کوپله

(پَ لِ یا لَ) (اِ.) شکوفه و بهاره درخت.

دیدگاهتان را بنویسید