دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد







  شاهنامه فردوسی - رفتن ايرج بسوى پدر
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

عاشق آنست که فکر سر و سامانش نیست
پیرهن گر به تنش هست گریبانش نیست
«نادم لاهیجی»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

اقفار

(اِ) [ ع. ] (مص ل.) تهی شدن، ویران گشتن.

دیدگاهتان را بنویسید