دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد







  مقدمه شاهنامه فردوسی
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

گر چرخ دهد قوت پرواز رهی را
چون بوی گل از گلشن ایجاد گریزد
«رهی معیری»

فرهنگ معین

واژه مورد نظر خود را جستجو کنید

افروغ

( اَ ) (اِ.) روشنایی، نور.

دیدگاهتان را بنویسید