دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد

هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟

در بحرْ فِتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد

در پاشْ فِتاده‌ام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد

دیوان حافظ – یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد

دیوان حافظ – پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد

دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

دیوان حافظ – مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

دیوان حافظ – درد ما را نیست درمان الغیاث

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – سحر بلبل حکایت با صبا کرد

دیوان حافظ – دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

شاهنامه فردوسی – پادشاهى نوذر

شاهنامه فردوسی – لشكر كشيدن زال سوى افراسياب

شاهنامه فردوسی – گريختن سلم و كشته شدن او به دست منوچهر

شاهنامه فردوسی – رفتن فريدون به جنگ ضحاك

شاهنامه فردوسی – آگاهى يافتن فريدون از كشته شدن ايرج‏

شاهنامه فردوسی – راى زدن رودابه با كنيزكان

شاهنامه فردوسی – پند دادن زال كاوس را

شاهنامه فردوسی – بخش كردن فريدون جهان را بر پسران

فرهنگ معین

استریل

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ