یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد
هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟
در بحرْ فِتادهام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد
در پاشْ فِتادهام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟
خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد
حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را
که ببین مجلسم و ترک سر منبر گیر
«حافظ»
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- در جای خشک و خالی فرود آمدن.
۲- به پایان رسیدن توشه.
۳- نیازمند شدن.
۴- تهی دست شدن.
۵- از عیوب قافیه وآن اختلاف حرکت حذو و توجیهاست.
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ قوت ؛ توشهها، خواربار.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ قول ؛ گفتارها.
(اَ وَ) [ ع. ] (ص تف.) راست تر.
(اَ وا) [ ع. ] (ص تف.) قوی تر، تواناتر.
( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ قوی ؛ نیرومندان.
( اُ ) [ معر. ] (اِ.) مأخوذ از یونانی. دریای بسیار بزرگ.
(~.) [ ع. ] (حر. تعریف) حرف تعریف است در عربی و آن چون بر اسمی نکره درآید، آن را معرفه سازد.
(اَ) (اِ.) درختی از تیره زغال اختهها که گاهی بعضی گونههایش به صورت درختچه میباشند. گلهایش سفید یا زرد و میوه اش سفت و شامل یک هستهاست.
(اِ. کَ دَ) (عا.) لاف زدن. ؛~ُ بل کردن قمپز در کردن، ادعای بی مورد داشتن.
(اِ. اِ) [ انگ. ]L.S.D (اِ.) نوعی مواد مخدر با خاصیت توهُّم زا که در کشورهای غربی مصرف فراوان دارد.
(اِ لّ) [ ع. ] (ق.)
۱- دلالت بر استثنا کند: مگر، بجز.
۲- جز، بدون.
۳- فقط، منحصراً. ؛~ و بلّ ا بدون برو و برگرد، بی چون و چرا.
( اَ ) [ ع. ] (شب جم.)حرف تنبیهاست، بدان و آگاه باش! هان!.
(اَ لّ بَ تَ) [ ع - فا. ] (ق.) (عا.)= الابختی. الله بختی: از روی تصادف، اتفاقی، تصادفی، شانسکی، بدون فکر.
( اُ ) [ تر. ] = اولاغ. اولاق: (اِ.)
۱- خر.
۲- (عا.) نفهم، احمق (نوعی دشنام).
(اَ اَ) [ ع. ] (شب جم.) زینهار! پناه!
( اَ ) [ ع. ] (ق.) این دم، اکنون.
( اَ ) (ص.)
۱- شجاع.
۲- زورمند.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ لب ؛ خردها، مغزها.
(اَ بَ تِّ) [ ع. البته ] (ق.) کلمه تأکید، به طور قطع.
