یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد
هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟
در بحرْ فِتادهام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد
در پاشْ فِتادهام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟
خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد
نه به شاخ گل نه بر سرو چمن پبچیده ام
شاخه تاکم بگرد خویشتن پیچیده ام
«رهی معیری»
( اُ ) [ تر. ] (اِ.) پسر، پسربچه.
(اَ لَ) [ ع. ]
۱- (ص تف.) بیشتر، اکثر.
۲- چیره تر.
(اُ طِ) [ ع. اغلوطه ] (اِ.)
۱- سخن نادرست.
۲- سخنی که با آن کسی را گمراه سازند.
(اَ لا) [ ع. ] (ص تف.) گران بهاءتر، گرانتر.
( اِ ) [ ع. اغماء ]
۱- (مص ل.) بیهوش شدن، بیهوشی.
۲- (مص م.) بیهوش کردن.
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) چشم پوشی کردن، نادیده گرفتن.
۲- (اِمص.) گذشت، چشم پوشی.
( اِ ) [ ع. اغناء ] (مص م.) بی نیاز کردن.
( اَ ) [ ع. ] (ص تف.) بی نیازتر، توانگرتر.
( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ غنی ؛ ثروتمندان.
(اُ نِ یِّ) [ ع. ] (اِ.) آواز، سرود. ج. اغانی.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.)گمراه کردن، گول زدن.
( اُ ) [ تر. ] (اِ.) نک اُغُر.
(اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ غیر؛ بیگانگان، دیگران، نامحرمان.
(اَ یَ) [ ع. ] (ص تف.) با غیرت تر.
( اَ ) (اِ.) نک آغل.
( اُ ) [ ع. ] (صت.)کلمهای است که به هنگام اظهار افسرد گ ی، نفرت و کراهت استعمال کنند.
(اِ. اِ) (اِ.) نام تجارتی وسیلهای برقی برای باز کردن در ساختمان، در بازکن. (فره).
(اَ ئِ دِ یا دَ) [ ع. افئده ] (اِ.) جِ فواد؛ دلها، قلبها.
(اِ دِ) [ ع. افاده ]
۱- (مص م.) فایده رساندن، سود دادن.
۲- (اِمص.) تکبر، خودبینی.
(اَ ض ِ) [ ع. ] (اِ.) جِ افضل.
۱- برتران.
۲- دانشمندان.
