یارم چو قدحْ به دست گیرد
بازارِ بُتانْ شکست گیرد
هر کس که بدیدْ چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد؟
در بحرْ فِتادهام چو ماهی
تا یار مرا به شَست گیرد
در پاشْ فِتادهام به زاری
آیا بُوَد آن که دست گیرد؟
خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ
جامی ز مِیِ اَلَست گیرد
با هر ستارهای سر و کار است هر شبم
از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
«حافظ»
(اَ شا) [ ع. ] (ص.) شبکور.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عصب.
۱- پیها، عصبها.
۲- (عا.) وضع روحی و روانی.
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عصر؛ روزگاران، زمانها، دورها.
(اِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) درآمدن در عصر.
۲- (اِ.) گردباد.
(اَ صَ) [ ع. ] (ص.) اسبی که دو دستش سفید باشد.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عضو.
۱- اندامها.
۲- کارمندان.
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بخشیدن، دادن.
۲- (اِمص.) بخشش، دهش.
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- مهربانی و لطف کردن.
۲- توجه و میل کردن.
(اَ یِ) [ ع. اعطیه ] (اِ.) جِ عطاء؛ بخششها، عطاها.
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بزرگ داشتن.
۲- (اِمص.) بزرگداشت.
(اَ ظَ) [ ع. ] (ص تف.)
۱- بزرگتر، بزرگوارتر.
۲- درشت تر.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَقِب.
۱- بازماندگان.
۲- فرزندان آینده.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) بلند کردن، بالا بردن، برکشیدن.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِلْق.
۱- چیزهای نفیس.
۲- غلافهای شمشیر.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) بیمار کردن.
( اَ ) [ ع. ] جِ عَلَم.
۱- نشانهها.
۲- بیرقها.
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.)آگاه کردن، هشدار دادن.
۲- (اِمص.) آگاهی.
(اِ مِ یِّ) [ ع. ] (ص نسب. اِمر.) مطلبی که به صورت کتبی یاشفاهی اعلام شود، آگهی، اطلاعیه، اعلان.
(~ حُ قِ بَ شَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) اعلامیهای است شامل یک مقدمه و ۳۰ ماده که در آن به حقوق افراد انسانی بدون توجه به نژاد، رنگ، جنس و... اشاره شدهاست. اساس این اعلامیه ...
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) آشکارا کردن.
۲- (اِ.) آگهی.
