دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

گل بی‌رخِ یار خوش نباشد
بی‌باده بهار خوش نباشد

طَرفِ چمن و طوافِ بستان
بی‌لاله‌عذار خوش نباشد

رقصیدن سرو و حالتِ گُل
بی‌صوتِ هَزار خوش نباشد

با یارِ شکرلبِ گل‌اندام
بی‌بوس و کنار خوش نباشد

هر نقش که دستِ عقل بندد
جز نقشِ نگار، خوش نباشد

جان نقدِ مُحَقَّر است حافظ
از بهرِ نثار خوش نباشد

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست

دیوان حافظ – غلام نرگس مست تو تاجدارانند

دیوان حافظ – باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است

دیوان حافظ – المنة لله که در میکده باز است

دیوان حافظ – بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

دیوان حافظ – روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست

دیوان حافظ – روزگاریست که سودای بتان دین من است

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

شاهنامه فردوسی – گفتار اندر زادن زال

شاهنامه فردوسی – گرفتن شاه هاماوران كاوس را

شاهنامه فردوسی – دلخوشى دادن سام سيندخت را

شاهنامه فردوسی – زادن سهراب از مادرش تهمينه‏

شاهنامه فردوسی – باز آوردن رستم كاوس را

شاهنامه فردوسی – آبادانى و آرامش شهرها هنگام پادشاهى هوشنگ

شاهنامه فردوسی – رفتن زال به نزد رودابه

شاهنامه فردوسی – فرستادن سر سلم را به نزد فريدون

فرهنگ معین

آغالنده

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ