دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

گل بی‌رخِ یار خوش نباشد
بی‌باده بهار خوش نباشد

طَرفِ چمن و طوافِ بستان
بی‌لاله‌عذار خوش نباشد

رقصیدن سرو و حالتِ گُل
بی‌صوتِ هَزار خوش نباشد

با یارِ شکرلبِ گل‌اندام
بی‌بوس و کنار خوش نباشد

هر نقش که دستِ عقل بندد
جز نقشِ نگار، خوش نباشد

جان نقدِ مُحَقَّر است حافظ
از بهرِ نثار خوش نباشد

دیوان حافظ – گل بی‌رخ یار خوش نباشد

گل بی‌رخ یار خوش نباشد

دیوان حافظ – ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

دیوان حافظ – دارم امید عاطفتی از جناب دوست

دیوان حافظ – خم زلف تو دام کفر و دین است

دیوان حافظ – دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

شاهنامه فردوسی – بنياد نهادن جشن سده

شاهنامه فردوسی – گفتار اندر زادن زال

شاهنامه فردوسی – راى زدن سام با موبدان بر كار زال

شاهنامه فردوسی – خشم گرفتن مهراب بر سيندخت

شاهنامه فردوسی – پيام فرستادن رستم به نزد شاه هاماوران

شاهنامه فردوسی – رزم بارمان و قباد و كشته شدن قباد

شاهنامه فردوسی – پادشاهى فريدون پانصد سال بود

شاهنامه فردوسی – آغاز داستان سهراب‏

فرهنگ معین

کش

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ