نسیمِ بادِ صبا دوشم آگهی آورد
که روزِ محنت و غم رو به کوتهی آورد
به مُطربانِ صَبوحی دهیم جامهٔ چاک
بدین نوید که بادِ سحرگهی آورد
بیا بیا که تو حورِ بهشت را رضوان
در این جهان ز برایِ دلِ رهی آورد
همیرویم به شیراز با عنایتِ بخت
زهی رفیق که بختم به همرهی آورد
به جبرِ خاطرِ ما کوش کـاین کلاهِ نمد
بسا شکست که با افسرِ شهی آورد
چه نالهها که رسید از دلم به خرمنِ ماه
چو یادِ عارضِ آن ماهِ خرگهی آورد
رساند رایتِ منصور بر فلک حافظ
که اِلتِجا به جنابِ شهنشهی آورد
احمد الله علی معدله السلطان
احمد شیخ اویس حسن ایلخانی
«حافظ»
(اِ.) نک آکو.
(اِ.) خشت پخته، آجر.
(گَ) (ص فا.) آجرپز.
(اِ.) آغوش، بغل.
(ص.) نگون، واژگون: سرآگون.
(گُ) (اِ.) نک آکپ.
(دَ) آویختن، پیچیدن.
(اِ.) کم غربال.
۱ - (اِ.) پُر، انباشته.
۲- در ترکیب با کلمات به معنی آلوده، انباشته، اندوده میآید: زهرآگین، گوهرآگین.
(صت.) حرف ندا.
(اِصت.)
۱- کلمهای است نشانه درد.
۲- کلمهای است نشانه حسرت و دریغ.
[ انگ. ]IQ (اِ.) بهره هوشی (روان - شناسی).
[ انگ. ]I.C (اِ.) شبکه به هم پیوستهای از عنصرهای فعال و غیرفعال که در یک لایه نیمه هادی مجتمع شدهاست و همراه با چند قطعه هم جوار میتواند کار یک مدار کامل الکترونیکی را انجام دهد، مدار مجتمع.
[ انگ. ]I.C.U (اِ.) بخش مراقبتهای ویژه در بیمارستان که وضعیت بیمار را در هر لحظه نشان میدهد.
[ انگ. ]I.U.D (اِ.) وسیلهای جهت جلوگیری از بارداری که در رحم زن قرار میدهند.
(ادات استفهام) کلمهای است که بدان کلمه طلب دانستن و استفهام کنند.
[ ع. ] (اِ.) جِ آیه.
۱- نشانهها، علامتها.
۲- آیههای قرآن. ؛ ~متشابه آیاتی از قرآن که مقصود از آنها کاملاً روشن نیست و قابل تأویل است. ؛ ~محکمه آیاتی از قرآن که مقصود آنها روشن است ...
۱ - (ص فا.) در حال آمدن.
۲- (اِ.) بدیهه، آمده.
(بَ) [ تُر. ] (اِ.)۱ - یک ماه تمام.
۲- معشوق.
(یَ) [ ع. ] (اِ.)۱ - نشانه، علامت.
۲- معجزه.
۳- دلیل، برهان.
۴- هر یک از جملههای قرآن که با هم تشکیل یک سوره را میدهند.
۵- اعجوبه.
۶- عبرت. ج. آیات.
