(چَ مَ لِ) (اِ. ص.) مفت، رایگان.

(چُ مَ) (عا.) (ص مر.) گول، پخمه، بی دست و پا.

(چَ لَ) (ص.)
۱- کسی که لباس‌های خود را چرکین و ملوث سازد.
۲- کسی که عقلش ناقص باشد.
۳- بی نزاکت.

(چِ لِ گَ) (اِص.) قفل ساز.

(چِ لِّ) (اِ.) نخ تابیده.

(~.) (اِ.)
۱- چهل روز بعد از زایمان.
۲- چهل روزی که درویشان در گوشه‌ای نشینند و به عبادت و ریاضت پردازند.
۳- چهلمین روز درگذشت کسی.
۴- اربعین (اعم از چهل روز یا چهل سال).
۵- مدتی معین از فصل زمستان و ...

(~.) [ تر. ] (اِ.) زه کمان، وتر.

(~. نِ شَ تَ) (مص ل.) مدت چهل روز به عبادت و ریاضت پرداختن.

(چُ یا چِ لُ) [ هند. ] (اِ.) برنج پخته و آبکش شده که با خورش خورند.

(چِ) (اِ.) پارچه پنبه‌ای سفید آهاردار که از آن برای پیراهن و زیرجامه و ملافه استفاده می‌شود.

(چِ لُ. خُ رِ) (اِمر.) غذایی مرکب از هر نوع خورش همراه با برنج.

(چُ لُ دِ) (ص مف.) یخ زده، خشکیده.

(چَ) (اِ.) ریسمانی است که بر گردن اسبان بندند؛ عنان، افسار.

(چِ لُ. کَ) (اِمر.) غذای معروف ایرانی مرکب از برنج ساده و کباب.

(چِ لِ یا چَ لَ. چِ لِ یا چَ لَ) (اِصت.)
۱- آواز از راه رفتن در آب.
۲- صدایی که از شلوار و جامه خیس هنگام راه رفتن برخیزد.

(چَ س) (اِ.) مارمولک ؛ کرپاس، کرپاشه، کرپاسو، و کرباسک نیز گویند

(چَ پَ) (اِ.) نک چَربَک.

(چِ چِ) (اِمر.) نوعی قندیل بزرگ که شمع‌ها یا چراغ‌های بسیار در آن جا شود.

(چِ چِ لِ) (اِ.) پرستو.

(چِ چِ) (حامص.) (عا.) بی عاری، عیاشی، خوشگذرانی.