(ی) (ص مر.) بنا یا خانه شش پهلو، خانه شش ضلعی.

(چَ) (ص مر.) آن که چشمی مانند آهو دارد.

(هَ)(اِ.)
۱- اکسید کلیسم، جسمی است سفید، جذب کننده رطوبت که از پخته شدن سنگ آهک به دست می‌آید.
۲- نوره، واجبی.

(نِ) (اِ.)
۱- کاسه سر، جمجمه
۲- کام، دهان.

(تَ) [ په. ] (مص م.)
۱- آهختن، آختن، برکشیدن ؛ بیرون کشیدن چیزی مانند شمشیر، تیغ.
۲- بلند کردن، برافراشتن.
۳- صف کشیدن.
۴- راست کردن، قائم کردن، محکم کردن، استوار کردن.

(اِ.) آب.

(اِ.) آواز، بانگ.

(شب جم.) =آوخ:
۱- کلمه افسوس، آه و آی.
۲- دریغا.

۱ - (ص.) آزار، رنج، ستم.
۲- خراب، ویران.
۳- (اِ.) هرج و مرج، بی نظمی.
۴- غارت، چپاول.
۵- دربه در، آواره.

(اِ.)
۱- گرد و غبار و خاک.
۲- فرو ریختن دیوار و سقف.

(شُ)(مص ل.)۱ - خراب شدن، فرو ریختن.
۲- (عا.) وارد شدن ناگها نیِ تعداد زیادی مهمان بر کسی.

(رِ)
۱- (ص.) بی خانمان، دربه در.
۲- گم گشته.
۳- فراری.
۴- پراکنده، پریشان.
۵- (اِ.) ستم، آزار.

(رِ) (حامص.)
۱- بی خانمانی، بی - منزلی.
۲- سرگردانی، پریشانی.

(اِ.)
۱- آوا، بانگ.
۲- نغمه، سرود، آهنگ.
۳- هر یک از دستگاه‌های موسیقی و گوشه‌های آن.

(دَ) (مص ل.) صدا کردن، فرا - خواندن.

(زِ) (اِ.)
۱- صیت، شهرت.
۲- صوت، آوا.
۳- نغمه، ترانه.

افگندن (~. اَ گَ دَ) (مص م.)
۱- شهرت دادن.
۲- شایعه کردن.

(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خواننده حرفه‌ای.

(~. شُ دَ) (مص ل.)
۱- شهره شدن.
۲- مایه عبرت گشتن.

(شَ) (حامص.) صوت شناسی، مطالعه و توصیف علمی آواهای زبان.