عشقِ تو نهالِ حیرت آمد
وصلِ تو کمالِ حیرت آمد
بس غرقهٔ حالِ وصل کآخر
هم بر سرِ حالِ حیرت آمد
یک دل بنما که در رَهِ او
بر چهره نه خالِ حیرت آمد
نه وصل بِمانَد و نه واصل
آن جا که خیالِ حیرت آمد
از هر طرفی که گوش کردم
آوازِ سؤالِ حیرت آمد
شد مُنهَزِم از کمالِ عزّت
آن را که جلالِ حیرت آمد
سر تا قدمِ وجودِ حافظ
در عشق، نهالِ حیرت آمد
پشت این پنجره ها دلخوشی ات چیست؟ بگو
و نگاهت نگران قدم کیست؟ بگو
«ویدا شادپور»
(اَ بَ) (اِ.) پره و دندانه کلید.
( اِ ) (ص.) سفید.
( اَ ) (فع رابطه.) سوم شخص مفرد از مصدر «اَستن» [ = هستن. ] (زمان حال فعل «بودن»): هوا روشن است.
(اِ) [ ع. ] (اِ.) کون، دبر، نشیمن، نشستگاه، کفل، مقعد.
(~.) (اِ.)
۱- استخوان.
۲- هسته میوه.
(~.) (اِ.) استر.
(اَ س ِ) [ فر. ] (اِ.) نمک مشتق از اسید استیک مانند استات سرب، استات مس، استات آهن و غیره، نمکی که از اسید استیک حاصل شود.
( اُ ) (حامص.)
۱- دلیری، جسارت.
۲- شوخی، بی ادبی.
۳- محرمی، یگانگی.
( اُ ) [ په. ] (اِ. ص.) = اوستاد. اوستا. استا:
۱- آموزنده، معلم، آموزگار.
۲- مدرس دانشگاهها.
۳- حاذق، ماهر، سررشته دار در کاری، چیره دست. ؛~ علم کردن دزدیدن خیاطها از سر پارچه. ؛ ~چسک آن ...
(اِ دَ) (مص ل.) نک ایستادن.
(~.) (ص فا.)
۱- ماهر و مسلط و متخصص در صنعتی یا حرفهای. در لفظ عامیانه اوساکار.
۲- کارفرما.
( اُ ) (حامص.)۱ - مهارت.
۲- زیرکی، تدبیر.
( اِ ) [ انگ. ] (اِ.)ورزشگاه، زمین ورزش.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ ستر؛ پردهها.
( اِ )(اِ.) وزنی برابر چهار مثقال، یا چهار مثقال و نیم ؛ استیر.
(اِ) [ انگ. ] (اِ.)
۱- حرکت کردن و به حرکت درآوردن.
۲- لحظه حرکت ورزشکاران د ر ورزشهای دو و میدانی، دوچرخه سواری، شنا و همانند آن، شروع.
(اِ رِ) (اِ.) ستاره.
( اِ ) [ فر. ] (اِ.)ستون آهکی مخروطی شکل معلق در سقف غارها که در نتیجه چکیدن قطرههای آب در سقف غار به وجود میآید، چکیده.
( اِ ) [ فر. ] (اِ.) مخروطهای آهکی کف غارها که در اثر چکیدن قطرههای آب آهکی از سقف غارها و یا از نوک مخروطهای استالاکتیت در کف غار تشکیل میشود، چکیده.
( اُ ) (اِ.) زین و یراق اسب.
