عشقِ تو نهالِ حیرت آمد
وصلِ تو کمالِ حیرت آمد
بس غرقهٔ حالِ وصل کآخر
هم بر سرِ حالِ حیرت آمد
یک دل بنما که در رَهِ او
بر چهره نه خالِ حیرت آمد
نه وصل بِمانَد و نه واصل
آن جا که خیالِ حیرت آمد
از هر طرفی که گوش کردم
آوازِ سؤالِ حیرت آمد
شد مُنهَزِم از کمالِ عزّت
آن را که جلالِ حیرت آمد
سر تا قدمِ وجودِ حافظ
در عشق، نهالِ حیرت آمد
زان بوسههایتر که به شبنم ز گل رسید
امید من به بوسه و پیغام تازه شد
«صائب تبریزی»
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) قصد کردن، دل بر کاری نهادن.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ زمن و زمان ؛ زمانها، روزگارها.
(اَ مِ نِ) [ ع. ] (اِ.) جِ زمان.
(اَ زِ مِّ) [ ع. ازمه ] (اِ.) ج. زمام ؛ مهارها، افسارها.
(اُ زُ) [ فر. ] (اِ.) ترکیبی است از اکسیژن به صورت ۳ o خاصیت اکسیدکنندگی آن بسیار زیادتر از اکسیژن است به طوری که نقره را اکسید میکند. به میزان کم در هوا موجود است و به صورت ...
(اَ وَ) [ گرجی ] (ص.)
۱- شریف و بزرگ قوم.
۲- شجاع و دلیر و پهلوان.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ زهر و زهره ؛ شکوفهها، گلها.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ - نیست کردن، نابود کردن.
۲- گذراندن تیر از هدف.
۳- شناختن در رفتار.
(اَ هَ) [ ع. ] (ص تف.) پارساتر.
(اَ هَ) [ ع. ]
۱- (ص تف.)روشن تر.
۲- (ص.) روشن، درخشان.
۳- (اِ.) ماه.
۴- سفید رنگ.
(اِ زُّ جِ کَ دَ) (مص ل.) (عا.) = از و چز کردن: طلب رحم کردن همراه تضرع و زاری.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ زوج ؛ زوجها، جفتها.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ زاد؛ توشهها.
(اَ کا) [ ع. ] (ص تف.)
۱- پاکتر.
۲- پارساتر.
( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ زکی ؛ پاکان.
( اَ ) [ په. ] (اِ.) ترکه، شاخ خرد.
( اَ ) (اِ.)
۱- درختچهای است خاردار با چوبی سخت و محکم و شکوفههای سفید.
۲- میوه درخت ازگیل که قهوهای رنگ و ترش مزهاست.
( اَ ) [ په. ] حرف ربط مرکب، زیرا، از آن جهت.
( اَ ) [ په. ] حرف ربط مرکب، زیرا که، از این جهت که.
(اَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) به جوش آمدن.
۲- (اِ.) غلغل، صدای جوشیدن دیگ.
۳- بانگ رعد.
