(تَ شَ دُّ) [ ع. ] (مص ل.) سخت شدن، سختی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- سخت گرفتن.
۲- استوار کردن.
۳- تکرار کردن یک حرف، با گذاشتن نشانه (ُ) بر بالای آن.

(تَ شَ) (اِ.) (عا.) کلمه‌ای که از روی خشم به کسی گفته شود، عتاب، پرخاش.

(تَ شَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) بزرگوار شدن، بزرگی یافتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- شرح دادن.
۲- کار کردن بر روی کالبد مرده انسان برای شناسایی و شرح عمل اعضا، کالبدشکافی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) راندن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شریعت آوردن، آیین نهادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بزرگ داشتن.
۲- خلعت دادن.

(تَ) [ ع. ] (اِ.) آداب و رسوم خاص در پذیرایی‌های مهم و رسمی. جِ تشریف.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- روشن کردن.
۲- به سوی مشرق توجه کردن.
۳- نهادن پاره‌های گوشت در آفتاب تا خشک شود. ایام ~: سه روز پس از عید قربان که در آن، در قدیم گوشت‌های قربانی را خشک می‌کردند.

(تِ) [ معر. ] (اِ.) نام دو ماه از ماه‌های رومی، تشرین اوُل و تشرین دوم که بین ایلول و کانون اول واقع اند.

(~.) [ ع. ] (مص م.) شراک بستن نعلین، بستن بند نعلین.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شریک کردن، شرکت دادن.

(تَ شَ عُّ) [ ع. ] (مص ل.) شاخه شاخه شدن، پراکنده گردیدن.

(تَ شَ شُ) [ ع. ] (مص ل.) پرتو افکندن.

(تَ شَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) شفاعت کردن.

(تَ شَ فِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- شفا یافتن، بهبود جستن.
۲- آرامش خاطر یافتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شفیع قرار دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شکافتن، نیک بشکافتن.

(تَ) [ معر. ] (اِ.) سجاده، جانماز.