دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت

گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت

بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پی‌اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت

شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

دیوان حافظ – گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

دیوان حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

دیوان حافظ – آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

دیوان حافظ – ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند

شاهنامه فردوسی – تاخته كردن افراسياب بر ايران زمين

شاهنامه فردوسی – داستان ضحاك با كاوه آهنگر

شاهنامه فردوسی – آگاه شدن منوچهر از كار زال و رودابه‏

شاهنامه فردوسی – آمدن سام به ديدن رستم

شاهنامه فردوسی – خوان پنجم گرفتار شدن اولاد به دست رستم

شاهنامه فردوسی – گرفتن قارن دژ الانان را

شاهنامه فردوسی – پاسخ نامه سام از منوچهر

شاهنامه فردوسی – آفرینش مردم

فرهنگ معین

ابلاغ

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ