دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت

گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت

بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پی‌اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت

شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

دیوان حافظ – رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

دیوان حافظ – دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دیوان حافظ – ساقیا آمدن عید، مبارک بادت

دیوان حافظ – کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

دیوان حافظ – خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است

دیوان حافظ – نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

دیوان حافظ – رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

شاهنامه فردوسی – كشته يافتن ويسه پسر خود را

شاهنامه فردوسی – رزم رستم با سهراب

شاهنامه فردوسی – گفتار اندر زادن دختر ايرج‏‏

شاهنامه فردوسی – آگاهى يافتن فريدون از كشته شدن ايرج‏

شاهنامه فردوسی – هنر نمودن زال در پيش منوچهر

شاهنامه فردوسی – آوردن رستم كی‏قباد را از كوه البرز

شاهنامه فردوسی – اندر خواب ديدن ضحاك فريدون را

شاهنامه فردوسی – خواليگرى كردن ابليس

فرهنگ معین

افاده

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ