شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت
گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت
بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پیاش سوره اخلاص دمیدیم و برفت
عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت
شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت
هر که این عشرت نخواهد خوشدلی بر وی تباه
وان که این مجلس نجوید زندگی بر وی حرام
«حافظ»
(کَ کَ لَ یا لِ) (اِ.) شانه به سر، هدهد.
(کُ) (اِمر.) غوزه خشخاش که از آن تریاک گیرند.
(اِ.) غذایی که از سرخ کردن سبزیها، سیب زمینی با تخم مرغ تهیه میشود.
(اِ.) فاخته، آواز و صدای فاخته.
(اِ.) نوعی از پارچه ابریشمین زر - دوزی.
(ص.) دارای کوک به عنوان وسیله تنظیم مثل ماشین، ساعت، عروسک و...
(اِ.)
۱- محله، برزن.
۲- مجموعهای از ساختمانهای مسکونی واقع در یک نقطه معین: کوی دانشگاه.
۳- راه فراخ و گشاد، گذر.
(کَ) (اِ.)
۱- زمین وسیع و شوره زار.
۲- شیر ژیان.
(کَ) (اِ.)
۱- کنج و گوشه خانه.
۲- پیمانه.
(کَ وِ تَ) (مص م.) کوفتن، کوفتن غله یا چیز دیگر.
(کَ وِ تَ یا تِ) (ص مف.) غله کوفته شده.
(کَ) (اِ.) = کویشه. گویس. گویش. گویشه: ظرف دوغ و ماست.
(کَ) (اِ.) موی میان سر، کاکل.
(کَ) (اِ.) بیرون و اندرون دهان.
(کَ مَ دَ) (مص ل.) (عا.) حال مرغی است که میخواهد بچه بگذارد.
(کَ) [ معر. ] (اِ.) نک قپان.
(کَ پَ) (اِ.) آلونگ، خانهای که از نی و حصیر ساخته باشند.
(کَ پَ رِ) (اِ.) (عا.) = کبره: چرکی که روی اشیاء بندد.
(کَ) [ فر. ] (اِ.)
۱- غشا یا پوشش یا ساختار دیگری که بافت یا اندامی را دربر - میگیرد.
۲- پوشش لعاب مانندی معمولاً از جنس پلی ساکارید که لایهای محافظ به دور برخی باکتریها میسازد، پوشینه. (فره).
۳- دارویی که دارای ...
(کَ پَ) (اِ.) (عا.) کفل، سرین.
