شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت
گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت
بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پیاش سوره اخلاص دمیدیم و برفت
عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت
شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت
نیک نامی خواهی ای دل با بدان صحبت مدار
خودپسندی جان من برهان نادانی بود
«حافظ»
(کَ دِ) (ص مف.)
۱- حفر شده.
۲- بیرون کشیده شده.
۳- خندق، گودال، حفره، چاه.
۴- امرد، مفعول.
(کُ دِ) (اِ.)
۱- چوب ستبری که بر پای مجرمان و اسیران میبستند.
۲- هیزم، هیمه.
۳- قسمت پایین درخت.
۴- یکی از فنون کُشتی.
(کَ دِ) (حامص.) حکاکی روی چوب، فلز و غیره. حکاکی.
(کَ) (اِ.)
۱- خانه زنبور عسل.
۲- ظرف بزرگِ گلی که در آن غله ریزند.
(کُ لِ) (ص.)تنومند، درشت هیکل.
(کَ رَ یا رِ) (اِ.)
۱- سفره، سفره چرمین.
۲- پیش بند.
(کُ دُ) (اِ.) نک کندوره.
(کُ لَ یا لِ) (اِ.) نک کندو.
(کَ دُ) (اِمص.)
۱- تفحص، تجسس.
۲- سعی، کوشش.
(کُ دَ) (اِ.) نان ریزریز شده، نان پاره پاره.
(کُ دِ) (حامص.)
۱- حماقت، سستی.
۲- تنگدستی، فقر.
(کُ) (اِ.) = کندا: دلیری، شجاعت.
(کَ نْ) [ ع. ] (اِ.) گنج، اندوخته. ج. کنوز.
(کِ نِ) (ص.) (عا.) خسیس، ممسک.
(کَ) [ ع. ] (مص م.) روفتن خانه.
(کُ رِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- شکل غلیظ شده بعضی از مواد.
۲- مادهای که آب آن تحت فشار گرفته شود، افشرده. (فره).
(کُ س) [ فر. ] (اِ.) برنامه موسیقی که با ارکستر در حضور جمعی نواخته شود.
(کُ س یُ) [ فر. ] (اِ.) شرکتی که از چند شرکت برای منحصر کردن کالا یا بهره برداری خاصی تشکیل شود.
(کُ س) [ فر. ] (اِ.) غذای آماده که در قوطی سربسته و فاقد هوا نگه داری میشود.
(کُ س تُ) [ فر. ] (اِ.) مدرسهای که در آن جا موسیقی تأتر و هنرهای نمایشی را تدریس میکنند.
