شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت
گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت
بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پیاش سوره اخلاص دمیدیم و برفت
عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت
شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت
از بخت سبز چون شمع، صائب گلی نچیدیم
در اشک و آه شد صرف، یکسر وجود ما را
«صائب تبریزی»
(گُ) (ص فا.) مشکل گشا، چاره جو.
(~.) (حامص.) چاره جویی، مشکل گشایی.
[ په. ] (ص نسب.)
۱- فعال، مفید.
۲- پهلوان و دلاور جنگی.
۳- بسیار مؤثر، کارگر.
(یِ) [ انگ. ] (اِ.)
۱- سازمانی که کارش برقراری ارتباط تلفنی از راه دور است.
۲- سابقه شغلی.
(اِ.) قنات.
[ انگ. ] (ص.) شخصیت و جذابیت یک فرد که میتواند در مردم نفوذ کند و آنان را به شور و فداکاری وادار سازد. این مشخصه ابتدا در برخی فرقههای مسیحیت مشاهده شد و بعدها در ادیان دیگر هم به ...
[ فر. ] (اِ.) نوعی نقاشی طنزآمیز که در آن طراحی برخی جزییات مبالغه میشود.
[ فر. ] (ص.) نقاشی که کارش کشیدن کاریکاتور است.
(لَ تُ) (اِ.) نوعی کاربرد طنزآمیز و اژهها.
(اِ.)
۱- جایی که در کوه و بیابان یا در زیرزمین کنده باشند برای جا دادن گوسفندان.
۲- صومعه.
(زِ) (اِ.)
۱- آلاچیق، کلبه.
۲- صومعه.
۳- خانه و منزل.
(نُ) [ فر. ] (اِ.) قمارخانه.
(زِ یِ) [ فر. ] (اِ.) جعبه روباز که برای قرار دادن پرونده یا نامهها جهت اقدام روی میز قرا ر میدهند.
(اِ.) کوس، طبل بزرگ.
[ سغ. ] (اِ.) خوک نر.
(کَ دَ) (مص م.) (عا.) از شدت اصرار و الحاح کسی را خسته کردن، امان وی را بریدن.
(س) [ ع. ] (اِفا.) بازاری، سوداگر. ج. کسبه.
(بَ) (اِ.) هر یک از قطعهها یا بخشهای کاسه گل که معمولاً سبز و گاه به رنگهای دیگر است.
(س) [ ع - فا. ] (حامص.) تجارت، داد و ستد.
(سْ تْ) (مص م.) کاهش، نقصان.
